Ik ben Tasilo Pieck. Geboren en getogen in Venlo, zoon van Moluks-Indische ouders, echtgenoot van Linda en vader van vier kinderen. Mijn leven staat in het teken van verhalen. Verhalen over familie, identiteit, geloof, verlies, veerkracht en de zoektocht naar een plek die je thuis kunt noemen. Verhalen die vaak generaties lang zijn meegedragen, maar zelden zijn uitgesproken.
 

Als derde generatie Molukker groeide ik op tussen verschillende werelden. De geschiedenis van mijn familie, de erfenis van Nederlands-Indië, de Molukse gemeenschap in Nederland en mijn eigen zoektocht naar wie ik werkelijk ben, vormen de rode draad in alles wat ik maak. Die zoektocht verliep niet zonder strijd. Jarenlang worstelde ik met vragen over identiteit, erkenning en eigenwaarde. Ik kende verslaving, verlies en de gevolgen van transgenerationeel trauma van dichtbij. De dood van mijn moeder en het schrijven van mijn autobiografische boek 'En toen was het stil' vormden een keerpunt. Voor het eerst gaf ik woorden aan wat jarenlang verborgen bleef.
 

Sindsdien gebruik ik muziek, theater, boeken en lezingen om verhalen zichtbaar te maken die anders verloren dreigen te gaan. Niet alleen mijn eigen verhaal, maar ook dat van anderen. Want wat niet wordt verteld, verdwijnt. En wat wordt verteld, kan verbinden, betekenis geven en soms zelfs helen. In mijn werk als cultuurmaker, projectleider, schrijver, muzikant en verbinder beweeg ik mij op het snijvlak van erfgoed, identiteit, educatie en maatschappelijke impact.

 

Ik werk(te) onder meer voor Poppodium Grenswerk, Gemeente Venlo, We Are Today en Co. de Cultuurontwikkelaar, maar boven alles zie ik mezelf als verhalenverteller.

Met Stichting StageTree zet ik mij in voor het behouden, delen en doorontwikkelen van Moluks immaterieel erfgoed voor toekomstige generaties. Via boeken, theaterproducties, muziekprojecten, educatie en ontmoetingen bouw ik bruggen tussen verleden en toekomst, tussen jong en oud, en tussen verschillende gemeenschappen.
 

In 2025 maakte ik samen met mijn vader, kinderen en familie voor het eerst de reis naar de Molukken. Geen vakantie, maar een thuiskomst. Een zoektocht naar de plekken waar het verhaal van mijn familie begon. Die reis bevestigde wat ik al langer voelde:
 

Om te weten waar je naartoe gaat, moet je begrijpen waar je vandaan komt.

Dat is de kern van alles wat ik doe. Verhalen verzamelen. Verhalen delen. Verhalen doorgeven. Zodat volgende generaties weten wie ze zijn, waar ze vandaan komen en dat ze niet alleen staan in hun zoektocht.